معماری مسکونی

مبانی طراحی داخلی: خانه ما بخشی از وجود و خاطرات ماست. همه ما پس از ساعت ها فعالیت روزانه با این تصور که خانه جایی است برای به آرامش رسیدن مان، قدم در آن می گذاریم. خانه مکانی است خصوصی برای کنار هم بودن خانواده مان! جایی برای مهمانی ها و دیدار تازه کردن با عزیزان مان… خانه مکانی است که باید در آن “زندگی” را معنی کنیم. شما چقدر در خانه خود احساس آرامش دارید؟! آیا فکر می کنید معماری و طراحی داخلی آن توانسته برای شما چنین احساساتی را به وجود بیاورد؟! در این مطلب از چیدانه قصد داریم به صورت خلاصه با شما نکات ظریفی را مرور کنیم، تا بتوانیم با رعایت آنها خانه ای طراحی کنیم که پاسخگویی همه این نیازها باشد. با ما همراه باشید..

خوب می دانیم که خانه با داشتن بخش های مختلف برای رفع نیازهای متفاوت ما طراحی می شود. این تقسیم بندی به صورت زیر انجام شده است:

  • ورودی و راهروها
  • نشیمن و پذیرایی
  • آشپزخانه
  • غذاخوری
  • اتاق خواب
  • رختشوی خانه
  • کتابخانه و اتاق کار
  • سرویس بهداشتی
  • پارکینگ و انبار
  • تاسیسات و موتورخانه

با وجود این که به صورت کلی خانه مکانی خصوصی محسوب می شود. در مقیاس کوچکتر فضاهای آن را می توان در سه دست : خصوصی، و نیمه خصوصی و نیمه عمومی و عمومی دسته بندی کرد. در مطلب فضاهای خصوصی و عمومی در معماری داخلی با شما در مورد خصوصیات این فضاها صحبت کردیم. اکنون می خواهیم با توجه به دسته بندی بالا مهمترین نکاتی را که برای طراحی داخلی فضاها نیاز است بشناسیم.

طراحی داخلی ورودی و راهرو ها

از دید داخلی و خارجی ساختمان ورودی هر خانه ای باید به وضوح قابل تشخیص باشد و کاربر برای پیدا کردن آن نباید دچار سردرگمی شود. ابعاد فضای داخلی ورودی باید متناسب با مساحت کلی خانه، این قابلیت را داشته باشد که بتوان در دکوراسیون آن یک کفشکن و یا حداقل یک جاکفشی را جای داد. در شرایط ایدآل فضای ورودی به نحوی طراحی می شود که بتواند در همان ابتدا دسترسی به فضاهای عمومی و خصوصی منزل را تفکیک کند.

راهروها فضاهای ارتباطی هستند که معمولا دارای عرض کم و متناسب با آن، طول زیادی دارند. مساحت راهرو ها و فضاهای دسترسی در خانه های مسکونی ۱۰ تا ۱۲ درصد از مساحت کل را شامل می شود. عرض راهروها نباید کمتر ۱ متر و ۲۰ سانتیمتر باشد و تا ۱ متر ۵۰ سانتی متر افزایش می یابد. این عرض با وجود دلایل خاص در طراحی می تواند بیشتر نیز باشد، اما باید این نکته را در نظر داشت که طول بیش از حد زیاد راهروها ناخوشایند خواهد بود.

معماری داخلی فضای نشیمن و پذیرایی

بسته به شرایط و متراژ زمین، در بیشتر مواقع فضای نشیمن و پذیرایی منازل مسکونی امروزی با هم مشترک هستند. اما به صورت کلی در وضعیت ایدآل برای معماری داخلی فضاهای مسکونی، این دو فضا از همدیگر جدا هستند. اتاق پذیرایی پذیرایی فضایی عمومی و اتاق نشیمن فضایی نیمه خصوصی در خانه محسوب می شود.
فضای پذیرایی از مهمان بزرگترین بخش خانه است که کمترین استفاده از آن صورت می گیرد. بهترین نور را برای این قسمت از خانه در نظر می گیرند که معمولا این نور در ایران نور جنوب و جنوب شرقی است. در صورت امکان با وجود بازشوها و پنجره ها بهترین دید از فضای باز و حیاط خانه را برای این فضا تعیین می کنند. شومینه را در این بخش از خانه قرارداده و در صورت نیاز در ویلاها ارتباط مستقیم آن را به حیاط فراهم می کنند.